..........................................................

از آنجا بیرون آمد، رفت توی شهر گنبد،

گنبد قابوس اینجاست، ببین ببین چه زیباست،

اینجا و آنجا سرکشید، نه مرغو دید، نه دزد و دید.

از توی شهر گنبد، یکسره رفت به مشهد،

وقتی به صحن نو رسید، یکدفعه کدخدا رو دید؛

کدخدا گفت: سفر بخیر! همه جا رو گشتی فلفلی، چطوری مشتی فلفلی؟

تنها میای تنها میری، بگو ببینم کجا میری؟

فلفلی گفت: دارم یه جای دور میرم، به شهر نیشابور میرم،

هندونه هاش چه عالیه! حقا که جاتون خالیه.

تو جالیزا سرک کشید، نه مرغو دید، نه دزد و دید.

از آنجا بی معطلی یکسره رفت به انزلی،

میان دریا کشتی بود، ماهی به این درشتی بود،

تو کشتی ها سرک کشید، نه مرغو دید، نه دزد و دید.

از آنجا رفت به شهر رشت، اینور و گشت، اونورو گشت،

تو شالیزارها سرکشید، نه مرغو دید، نه دزد و دید.

از آنجا رفت به لا هیجان، مردم خوب مهربان، شهر به این مصفائی، سرتاسرش باغ چایی،

یه گشتی توی کوچه خورد، یه عالمه کلوچه خورد...

اینجا رو گشت، آنجا رو گشت، از تنکابن هم گذشت.

عروس شهرهای شمال، مرکز باغ پرتغال.

از آنجا با مینی بوس، یکسره رفت به چالوس،

اینجا و آنجا سرکشید، نه مرغو دید ، نه دزد و دید.

از بس که هی بارون آمد از آنجا هم بیرون آمد

نشست توی سواری، رفت توی شهر ساری، دو متر و نیم پارچه خرید،

نه مرغو دید ، نه دزد و دید.

از آنجا شاد و خندان، رفت توی شهر گرگان، ترکمن های اسب سوار، دنبال هم قطار قطار،

تو دشت و صحرا سرکشید، نه مرغو دید، نه دزد و دید.

از آنجا رفت به تهران، شهر بزرگ ایران، شهر نگو، شهر فرنگ،

هرچی بخوای، از همه رنگ، توی شلوغی سر کشید،

نه مرغو دید، نه دزد و دید.

از شلوغی کلافه شد، عازم شهر ساوه شد،

هوا پر از بوی بهار، زمین پر از باغ انار،

اینجا رو دید، آنجا رو دید، رفت و به شهر قم رسید،

سوهان فرد اعلا، شیرین مثال حلوا، «حلوای تن تنانی، تا نخوری ندانی».

همراه یک مسافر، شد راهی ملایر، تو کوچه و تو بازار، کشمش و شیره بسیار،

اینجا و آنجا سرکشید، نه مرغو دید، نه دزد و دید.

از ملایر دوان دوان دوید به سوی همدان، بدون هیچ معطلی، رفت و رسید به بوعلی،

پای پیاده شد روان، از همدان دوان دوان.

به شهر کرمانشاه رسید، اینجا و آنجا سرکشید، چیزی به جز گیوه ندید.

به شهر کاشان که رسید ، اینجا دوید آنجا دوید، عقرب و قالی یک طرف، گلاب عالی یک طرف

تو گلزارها سرک کشید، نه مرغو دید، نه دزد و دید.

از آنجا رو به پایین رفت به نطنز و نائین، وقتی رسید دوشنبه بود، وقت وجین پنبه بود.

از آنجا رفت به اصفهان، اینجا کجاست نصف جهان! ساختموناش قشنگ قشنگ، با کاشیهای رنگارنگ،

تو ساختمونها سرکشید، نه مرغو دید، نه دزد و دید.

.................. ساک، ............. به اراک،

.................... سرکشید،انگور بی دانه خرید،

................................چه انگوری، مثل چراغ زنبوری.

سوار سوار پیاده سوار، خودشو رسوند به سبزوار.

سرتاسرش باغ هلو، «هلو هلو برو تو گلو»

از آنجا رفت به شاهرود، آب و هواش چه خوب بود.

وقتی رسید به دامغان، پسته خرید فراوان.

از آنجا رفت به گرمسار، خربزه های آبدار.

..................................................

پ.ن1: قصه، قصه ی فلفلیه که یه دزد میاد و مرغشو میدزده و میبره! فلفلی هم دنبالش ازین شهر به آن شهر میره! این قسمت هایی که خالیه در کودکی توسط بنده یا احتمالا" بعد از بنده خواهر و برادرم پاره شده، و چیزی که باقی مونده یه سری کاغذهای پاره پوره و خط خطی شده است:)))

دوستانی که نسخه ای ازین کتاب دارید، لطفا" جاهای خالی را پر کنید و قسمت های به هم ریخته رو هم مرتب!!!:))

پ.ن2: اول و آخر شعر رو هم نمیدونم چی بوده یا حتی اسمش! فقط یادمه عاشقش بودم و با اینکه طولانی بود حفظش کرده بودم. متاسفانه نسخه ای در بازار ازش تا به امروز پیدا نکردم. کاش حداقل اسم نویسنده اش رو میدونستم!:(

پ.ن3: داشتم فکر میکردم زمان ما چه کتاب های جالب و مفیدی وجود داشت کتابهایی که به اندازه ی یه کتاب درسی مطلب و پیام داشت، و اینقدر زیبا بیان شده بود که حتی بزرگترها هم از خوندنش لذت میبردن.

این کتاب برام خاطره است و به نظر من یه ایران گردی اساسی برای همه ی بچه ها و بزرگترها!

قابل توجه خودم و دوستانی که اصل شعر را می خواستند؛

متن کامل شعر در ادامه مطلب!